W przypadku gdy transakcja nie doszła do skutku, a faktura wystawiona przed wykonaniem usługi nie zostanie skorygowana przez podatnika, będzie miał on wówczas obowiązek odprowadzić VAT należnego z tytułu tej transakcji niezależnie od faktu, iż w praktyce w ogóle transakcja nie doszła do skutku. Co do zasady, obowiązek podatkowy Najnowsze interpretacje Dyrektora KIS w zakresie VAT. Spółka z o.o. w likwidacji a księgi rachunkowe i sprawozdania. Świadczenia krótkoterminowe z ZUS i zasady ich przyznawania. Usługi transportowe a zwolnienie podmiotowe z VAT. Źródło: Gazeta Podatkowa nr 12 (1678) z dnia 10.02.2020, strona 22 - Spis treści ». Usługi transportowe w świetle ustawy o VAT są podzielone na dwa rżne typy. Ustawodawca przewidział odrębne opodatkowania transportu osb oraz transportu towarw (ładunkw). Usługi transportu osb podlegają rżnym zasadom opodatkowania VAT ze względu na ich miejsce świadczenia i rodzaj środka transportu. Dla usług transportu osb obowiązują szczeglne zasady ustalania miejsca ich Jeśli jest to transport międzynarodowy, wówczas obowiązuje stawka VAT 0% art. 83 ust. 1 pkt 23 ustawy o VAT). Jeśli będzie to transport wewnątrzwspólnotowy i krajowy, to obowiązującą stawką jest generalnie 23%. Transport międzynarodowy oznacza przewóz towarów wykonywany częściowo w Polsce i częściowo poza nią, z Obecnie świadczy dla firmy spedycyjnej usługę transportową, tj. załadunek Szwajcaria - rozładunek w krajach Unii Europejskiej oraz załadunek w krajach Unii i rozładunek w Szwajcarii. Trasa usługi transportowej nie przebiega przez terytorium Polski. Jednocześnie Przedsiębiorca nie posiada informacji w jakim kraju towar jest Na podstawie art. 83 ust. 1 pkt 23 ustawy o VAT stawkę 0 proc. stosuję się do usług transportu międzynarodowego, w tym do usług spedycji międzynarodowej związanej z takim transportem Nie ma znaczenia dla ryczałtu, jakie środki transportu posiada podatnik. Istotny jest rzeczywisty zakres świadczonych usług - usługi wykonane pojazdem o ładowności do 2 ton będą więc opodatkowane stawką 8,5%, a te wykonane większym pojazdem stawką 5,5%. Nie można więc stosować stawki 5,5% dla wszystkich usług transportowych. Jak już zostało wspomniane, stawka podatku VAT różni się w zależności od miejsca, w którym wykonuje się usługi przewozowe transportowe. W przypadku międzynarodowego przewozu towarów obowiązuje stawka 0%. Natomiast kiedy opodatkowanie dotyczy transportu wewnątrzwspólnotowego oraz krajowego, stawka wzrasta do 23%. 0113-KDIPT1-2.4012.362.2023.2.SM, VAT od usług pośrednictwa w sprzedaży biletów w międzynarodowym przewozie towarów - Pismo wydane przez: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej 0113-KDIPT1-2.4012.266.2023.3.JS, Ustalenie stawki podatku od towarów i usług dla usługi transportu międzynarodowego - Pismo wydane przez: Dyrektor Krajowej Na skróty: Plik JPK jest deklaracją, a nie ewidencją z szerszym zakresem danych. Cel przekazywania dodatkowych danych (w szczególności dot. usług niematerialnych) Błędy w JPK są sankcjonowane z ustawy o VAT i kks. Usługi niematerialne a nowa struktura JPK - podsumowanie. Wielkość tekstu: A. A. Czynni podatnicy VAT obowiązani są qThyB. Dla usług transportu ładunków kolejami, taborem samochodowym, statkami, promami, samolotami i śmigłowcami oraz usług spedycyjnych i przeładunkowych, obowiązek podatkowy powstaje z chwilą otrzymania całości lub części zapłaty, nie później jednak niż 30 dnia, licząc od dnia wykonania usług. Dowiedz się więcej o obowiązku podatkowym w transporcie. Zgodnie z art. 19 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług (zwanej dalej ustawa o VAT), obowiązek podatkowy - co do zasady - powstaje z chwilą wydania towaru lub wykonania usługi. Jednakże od powyżej reguły ustawodawca przewidział liczne wyjątki. I tak w myśl art. 19 ust. 4 ustawy o VAT, w przypadku gdy dostawa towaru lub wykonanie usługi powinny być potwierdzone fakturą obowiązek podatkowy powstaje z chwilą wystawienia faktury, nie później jednak niż w 7 dniu, licząc od dnia wydania towaru lub wykonania usługi. Ponadto, dla usług transportu ładunków kolejami, taborem samochodowym, statkami, promami, samolotami i śmigłowcami oraz usług spedycyjnych i przeładunkowych, obowiązek podatkowy powstaje z chwilą otrzymania całości lub części zapłaty, nie później jednak niż 30 dnia, licząc od dnia wykonania usług (art. 19 ust. 13 pkt 2 ww. ustawy).W tym miejscu należy wskazać, iż polskie przepisy określające obowiązek podatkowy dla usług transportowych i spedycyjnych są bardzo skomplikowane i kłopotliwe dla podatników. Wprawdzie mogłoby się wydawać, że wskazana powyżej szczególna zasada powstania obowiązku podatkowego dla usług branży transportowej jest korzystna dla podatników, ponieważ umożliwia przesunięcie terminu zapłaty podatku. Jednakże w praktyce okazuje się, że bardzo komplikuje rozliczenia podatkowe firm transportowych. Tym samym podatnicy z chęcią zamiast szczególnego momentu powstania obowiązku podatkowego, rozpoznawaliby obowiązek podatkowy z chwilą wystawienie faktury, nie później niż siódmego dnia, licząc od dnia wykonania usługi. Optymistyczną wiadomość dla firm transportowych stanowi informacja, iż w orzecznictwie pojawiły się wątpliwości, czy Polska prawidłowo implementowała przepisy Dyrektywy 2006/112/WE Rady w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (zwanej dalej dyrektywa 112) regulujące moment powstania obowiązku podatkowego. Zwróćmy bowiem uwagę, iż zgodnie z art. 66 ww. Dyrektywy 2006/112/WE państwa członkowskie mogą postanowić, że podatek staje się wymagalny w innym momencie niż z chwilą dostarczenia towaru lub wykonania usługi. Przy czym obowiązek podatkowy może być ustalony w jednym z następujących terminów:a) nie później niż z datą wystawienia faktury,b) nie później niż w momencie otrzymania zapłaty,c) jeżeli faktura nie została wystawiona lub została wystawiona z opóźnieniem, w określonym terminie od daty zdarzenia powodującego powstanie obowiązku podatkowego. Z brzmienia przywołanego przepisu wynikają ramy czasowe ograniczające możliwości poszczególnych państw członkowskich w zakresie kształtowania terminów powstawania obowiązku podatkowego. Analiza art. 66 Dyrektywy 2006/112/WE wskazuje ponadto, iż państwa członkowskie nie zostały upoważnione do ustalenia obowiązku podatkowego z chwilą upływu pewnego terminu po dostawie lub wykonaniu usługi. Wprawdzie prawodawca wspólnotowy dał państwom członkowskim prawo do ustalenia momentu powstania obowiązku podatkowego w inny sposób niż z datą wystawienia faktury lub datą otrzymania zapłaty, ale tylko w przypadku gdy faktura nie została wystawiona w określonym terminie. Natomiast polski ustawodawca zmodyfikował regulacje prawa unijnego, łącząc rozwiązania z trzech odrębnych przepisów: pkt a, b oraz c art. na to, iż wątpliwości co do prawidłowości implementowania do krajowego porządku prawnego przepisów unijnych są uzasadnione, jest fakt, iż NSA w postanowieniu z dnia 4 stycznia 2012 r., sygn. I FSK 484/11 skierował do ETS pytanie dotyczące zgodności z prawem unijnym polskich przepisów dotyczących momentu powstania obowiązku podatkowego. Przedmiotowe pytanie zostało zadane w związku ze sporem, który z organami podatkowymi toczy spółka TNT Express Worldwide świadcząca usługi kurierskie, pocztowe, transportowe oraz ocenie TNT Express Worldwide posiada ona prawo w stosunku do wszystkich świadczonych przez siebie usług wykazać obowiązek podatkowy w dacie wystawienia faktury, nie później jednak niż siódmego dnia od dnia wykonania usługi. Spółka w celu potwierdzenia prawidłowości swojego stanowiska wystąpiła do Ministra Finansów z wnioskiem o wydanie indywidualnej interpretacji podatkowej. Organ podatkowy uznał jednak je za nieprawidłowe. Sąd pierwszej instancji również nie przyznał spółce racji. Tym samym sprawa ostatecznie trafiła do NSA, który powziął wątpliwości co do zgodności polskich regulacji dotyczących momentu powstawania obowiązku podatkowego z przepisami unijnym. I tak w uzasadnieniu do postanowienia NSA z dnia 4 stycznia 2012 r. czytamy, iż na tle art. 66 lit. b Dyrektywy 2006/112/WE powstaje wątpliwość, czy podatnik może wykazać obowiązek podatkowy w momencie wystawienia faktury, mimo że przepisy przesuwają go na dzień zapłaty lub na 30 dzień od dnia wykonania usługi. Wątpliwości te są spowodowane również przez okoliczność, iż zgodnie z ustawą o VAT nabywca ma prawo do odliczenia podatku naliczonego już w momencie otrzymania faktury. Z kolei art. 167 Dyrektywy 2006/112/WE stanowi, że po stronie nabywcy prawo do odliczenia powstaje w momencie, gdy podatek, który podlega odliczeniu, staje się wymagalny. Przepis ten określa więc najwcześniejszy moment, z zaistnieniem którego nabywca może skorzystać z prawa do odliczenia podatku naliczonego. Natomiast polskie regulacje umożliwiają odliczenie podatku naliczonego przez usługobiorcę wcześniej niż u sprzedawcy powstał obowiązek podatkowy. W ocenie NSA wskazuje to, że szczególny obowiązek podatkowy dotyczący usług transportowych i spedycyjnych nie został skorelowany z prawem do odliczenia podatku naliczonego. Jest to dodatkowy argument uzasadniający pogląd, iż polski ustawodawca w sposób nieprawidłowy wprowadził do ustawy o VAT art. 66 lit. b Dyrektywy 2006/112/ samym z niecierpliwością oczekujemy na orzeczenie ETS oceniające, czy polskie przepisy dotyczące momentu powstania obowiązku podatkowego dla usług transportowych i spedycyjnych są zgodne z ustawodawstwem unijnym. Orzeczenie to może w znaczący sposób uprościć podatkowe rozliczenia firm z branży transportowej. Artykuły: Podatek VAT i akcyza - zagadnienia ogólne Pytanie: Czy usługa transportowa, towarzysząca dostawie towarów (świadczeniu głównemu) powinna podlegać opodatkowaniu VAT według takiej samej stawki VAT jak dostawa tych towarów (świadczenie główne), a więc w przypadku dostaw towarów opodatkowanych stawką 8% VAT, usługa transportowa powinna również podlegać opodatkowaniu VAT według stawki 8% VAT? INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2017 r., poz. 201, z późn. zm.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z 4 lipca 2017r. (data wpływu 6 lipca 2017r.), uzupełnionym pismem z 31 sierpnia 2017r. (data wpływu 4 września 2017 r.), o wydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie zastosowania w opisanej we wniosku sytuacji dla kosztów transportu takiej samej stawki VAT jak dla świadczenia głównego (dostawy towarów) – jest prawidłowe. UZASADNIENIE W dniu 6 lipca 2017 r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie zastosowania, w opisanej we wniosku sytuacji, dla kosztów transportu takiej samej stawki VAT jak dla świadczenia głównego (dostawy towarów). Ww. wniosek został uzupełniony pismem z 31 sierpnia 2017r. (data wpływu 4 września 2017r.), przesłanym w związku z wezwaniem tut. organu z 22 sierpnia. 2017r. znak: BW. W przedmiotowym wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe: Spółka jest zarejestrowanym czynnym podatnikiem VAT i prowadzi działalność gospodarczą w zakresie sprzedaży detalicznej wyrobów medycznych, w tym przede wszystkim wyposażenia medyczno-ortopedycznego. W ramach produktów oferowanych przez Spółkę znajdują się sprzęt profilaktyki zdrowia, sprzęt ortopedyczny, artykuły przeciwodleżynowe oraz sprzęt rehabilitacyjny. Spółka dokonuje również sprzedaży na zasadzie refundacji od NFZ. Część towarów oferowanych przez Wnioskodawcę opodatkowana jest stawką VAT w wysokości 8%. Spółka prowadzi zarówno salony/sklepy medyczne w Polsce, jak i sklep internetowy. W przypadku sprzedaży towarów poprzez sklep internetowy, wysyłka towarów do klientów następuje poprzez kuriera/firmę przewozową każdorazowo określoną przez Spółkę, pod adres wskazany przez klienta. W takiej sytuacji, koszt wysyłki towaru ponosi klient i jest on doliczany do ceny za wybrany towar. Natomiast w piśmie z 31 sierpnia 2017 r. Wnioskodawca wskazał: Usługa transportowa, która jest przedmiotem pytania dotyczy towarów będących w asortymencie Spółki, które są objęte opodatkowaniem VAT obniżoną stawką VAT tj. sprzętu ortopedycznego, protez, sprzętu rehabilitacyjnego, wózków inwalidzkich, balkoników, artykułów sanitarnych itd. Dostawa przedmiotowych towarów oraz będąca przedmiotem pytania usługa transportowa są przedmiotem jednej umowy z klientem. Klient zamawia towar razem z dostawą - umowa zostaje zawarta w drodze zamówienia składanego elektronicznie w sklepie internetowym. Tak, usługa transportowa jest warunkiem koniecznym dla dostawy towarów/zakupu towarów przez klientów Spółki. Bez dostawy klient nie zamówiłby towaru. Dodatkowo, towary sprzedawane w sklepie internetowym w zdecydowanej większości przypadków znajdują się fizycznie w magazynie. Sporadycznie także wysyłka następuje bezpośrednio z innych salonów medycznych, jeżeli dany towar nie znajduje się akurat w magazynie. Z uwagi na to, że klienci są z terenu całej Polski, transport jest warunkiem koniecznym do zakupu. Koszty usługi transportowej obciążają wyłącznie klienta i są one doliczone do wartości sprzedaży towarów. Są to koszty dodatkowe podstawowej czynności jaką jest sprzedaż towarów. Jako element świadczenia zasadniczego (sprzedaży towarów) zwiększają kwotę należną od nabywcy z tytułu dostawy towarów. Tym samym, w okolicznościach zdarzenia przyszłego stanowiących podstawę złożonego wniosku, cena za wykonanie usługi transportowej będzie doliczana do ceny za towar - będzie to więc jedna cena obejmująca transport i dostawę towaru. Taki sposób ustalenia ceny będzie wynikał z umowy, która zostaje zawarta w drodze zamówienia składanego elektronicznie w sklepie internetowym. Spółka dokonuje dostawy towarów na podstawie internetowego zamówienia. Miejsce dostawy towarów jest wskazane przez klienta w składanym zamówieniu. Miejsce spełnienia dostawy wskazywane jest przez klienta/nabywcę towarów. Momentem spełnienia dostawy jest odbiór towaru przez nabywcę od kuriera. W związku z powyższym Wnioskodawca zadał następujące pytanie: Czy w okolicznościach przedstawionych powyżej usługa transportowa, towarzysząca dostawie towarów (świadczeniu głównemu) powinna podlegać opodatkowaniu VAT według takiej samej stawki VAT jak dostawa tych towarów (świadczenie główne), a więc w przypadku dostaw towarów opodatkowanych stawką 8% VAT, usługa transportowa powinna również podlegać opodatkowaniu VAT według stawki 8% VAT? Stanowisko Wnioskodawcy: W ocenie Wnioskodawcy, mając na uwadze okoliczności opisane powyżej, z uwagi na kompleksowy charakter świadczenia/sprzedaży, usługa transportowa towarzysząca dostawie towarów (świadczeniu głównemu) powinna podlegać opodatkowaniu VAT według takiej samej stawki VAT, jak dostawa tych towarów (świadczenie główne), a więc w przypadku dostaw towarów opodatkowanych stawką 8% VAT, usługa transportowa powinna również podlegać opodatkowaniu VAT według stawki 8%. Uzasadnienie stanowiska Wnioskodawcy Stosownie do treści przepisu art. 29a ust. 1 ustawy o VAT, podstawą opodatkowania, z zastrzeżeniem ust. 2-5, art. 30a-30c, art. 32, art. 119 oraz art. 120 ust. 4 i 5, jest wszystko, co stanowi zapłatę, którą dokonujący dostawy towarów lub usługodawca otrzymał lub ma otrzymać z tytułu sprzedaży od nabywcy, usługobiorcy lub osoby trzeciej, włącznie z otrzymanymi dotacjami, subwencjami i innymi dopłatami o podobnym charakterze mającymi bezpośredni wpływ na cenę towarów dostarczanych lub usług świadczonych przez podatnika. Jednocześnie, zgodnie z regulacją art. 29a ust. 6 ustawy o VAT, podstawa opodatkowania obejmuje: podatki, cła, opłaty i inne należności o podobnym charakterze, z wyjątkiem kwoty podatku; koszty dodatkowe, takie jak prowizje, koszty opakowania, transportu i ubezpieczenia, pobierane przez dokonującego dostawy lub usługodawcę od nabywcy lub usługobiorcy. Powyższa regulacja wskazuje na przykładowe koszty dodatkowe, które nawet jeśli są odrębnie pobierane (odrębnie rozliczane) między stronami czynności podstawowej (dostawy towarów czy też świadczenia usług), wchodzą do podstawy opodatkowania czynności podstawowej (i powinny być łącznie z nią opodatkowane). Podstawa opodatkowania jest bowiem przypisana do danego, konkretnego przedmiotu opodatkowania, co w praktyce oznacza, że dla danej czynności opodatkowanej ustalana jest wyłącznie jedna podstawa opodatkowania. W przypadku zatem zaistnienia tzw. świadczenia kompleksowego stanowiącego jeden przedmiot opodatkowania - należy ustalić również jedną podstawę opodatkowania. Mając na uwadze powyższe, w okolicznościach niniejszej sprawy żadnych wątpliwości nie powinien wzbudzać fakt, że dokonywana przez Spółkę dostawa towarów i usługa ich transportu uzupełniają się wzajemnie i ich rozdzielanie miałoby charakter sztuczny. Należy bowiem zwrócić uwagę, że w takich sytuacjach klient Spółki zainteresowany jest wyłącznie nabyciem towarów, a nie usługi transportowej. Tym samym, istotą transakcji z punktu widzenia nabywcy jest zakup towarów i transport tych towarów do miejsca wskazanego przez nabywcę. Transport towarów służy zatem jedynie realizacji świadczenia głównego, jakim jest dostawa towarów i nie powinien być traktowany jako odrębne, niezależne świadczenie. Na konieczność traktowania przedmiotowego świadczenia jako świadczenia złożonego (kompleksowego) wskazuje przy tym także orzecznictwo Trybunału Sprawiedliwości UE. Trybunał w wyroku z 27 października 2005 r. w sprawie C-41/04 Levob Verzekeringen wskazał bowiem że czynność złożona z jednego świadczenia w sensie ekonomicznym nie powinna być sztucznie rozdzielana, by nie zakłócać funkcjonowania systemu podatku VAT. Podobne stanowisko Trybunał prezentował również w innych... Jedynym z zagadnień wywołujących szczególne wątpliwości w podatku VAT jest kwestia świadczeń złożonych (kompleksowych). Przykładem tego zagadnienia w kontekście usług transportowych jest, budząca wątpliwości interpretacja Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z r., znak IPPP3/4512-870/15-2/KT. Organ podatkowy: odrębne świadczenia, a nie jedno kompleksowe Przywołane rozstrzygnięcie dotyczyło podatnika (spółki), która świadczyła usługi transportowe w sektorze przewozów intermodalnych transportu kombinowanego. Elementem świadczonych przez Spółkę usług był przeładunek transportowanych kontenerów. Spółka planowała dodatkowo wprowadzić obsługę kontenerów z agregatami chłodniczymi. Kontenery te miały służyć do przewozu artykułów spożywczych wymagających przechowywania, a także i transportu w warunkach chłodniczych. Agregaty chłodnicze zainstalowane w kontenerach napędzane były paliwem (olejem napędowym) pobieranym z własnego zbiornika paliwa, również zainstalowanego w kontenerze. Podczas przeładunku na terenie terminalu, do tych kontenerów było dodatkowo tankowane paliwo. Klient w takim przypadku był przez Spółkę obciążany odrębnie kosztem zatankowanego paliwa (obok wynagrodzenia podstawowego za wyświadczoną usługę transportową). Więcej informacji na temat rozliczania podatku VAT w logistyce znajdziesz tutaj W tak przedstawionym stanie faktycznym organ nie zgodził się z uznaniem czynności napełniania agregatów paliwem za czynność wchodząca w skład kompleksowej usługi transportowej. Obsługa kontenerów z agregatami chłodniczymi miała bowiem stanowić odrębne świadczenie, mogące być wykonywane niezależnie od usługi transportu towarów. W konsekwencji należność za tę czynność nie powinna wchodzić do podstawy opodatkowania głównej usługi. Organ podatkowy uznał, że tankowania kontenerów nie można uznać za element jednolitego świadczenia transportu, pozostającego z nim w nierozerwalnym związku ekonomicznym. Argumentem za tą tezą, zdaniem Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie, był sposób dokumentowania wykonywanych czynności i wyodrębnianie osobnej należności za tankowanie kontenera (oprócz opłaty za transport). Zobacz też: Import usługi spedycji międzynarodowej - stawka 0% VAT? Tankowanie kontenerów chłodniczych to dodatkowa czynność, która może być oddzielona od samego transportu? Powyższe rozstrzygnięcie budzi wątpliwości. Wydaje się bowiem, że organ podatkowy źle odczytał stan faktyczny przedstawiony w interpretacji. Doprowadziło to do uznania tankowania kontenerów chłodniczych za dodatkową czynność, która może być oddzielona od samego transportu. Należy bowiem zauważyć, że stosowanie tych kontenerów było wymagane w przypadku niektórych rodzajów żywności. Bez specjalnego kontenera (który musi być dodatkowo tankowany) transport tych produktów nie mógłby być w sposób prawidłowy przeprowadzony. Tak więc tankowanie kontenerów chłodniczych było konieczną częścią niektórych transportów. Takiego działania trzeba bowiem dokonywać, jeśli transportowane są pewne rodzaje żywności (w przypadku innych produktów byłoby to natomiast bezcelowe). Wynika to jednakże z charakteru danego transportu, a nie np. z dodatkowego zamówienia ze strony usługobiorcy. Tym samym tankowanie kontenerów chłodniczych stanowiło środek do realizacji usługi głównej (transportowej), a nie cel sam w sobie. Wydaje się, że głównym argumentem organu podatkowego był fakt osobnego fakturowania należności za tankowanie paliwa do kontenerów. Taki tok rozumowania nie jest jednakże prawidłowy. Wyodrębnienie na fakturze różnych elementów usługi, albo też wyodrębnianie osobnych części zapłaty, nie przekreśla tego, że mamy do czynienia ze świadczeniem złożonym (por. wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z r., sygn. III Sa/Bd 969/14). Zobacz też: Właściwa stawka VAT dla odsprzedaży usług międzynarodowego transportu towarów Inne rozstrzygnięcia Warto ponadto wskazać, że dość szerokie pojmowanie usług transportowych, jako czynności złożonych obejmujących także szereg czynności pomocniczych, znajduje potwierdzenie w wielu innych rozstrzygnięciach organów podatkowych. Przykładowo Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach w interpretacji z r., znak IBPP3/443-430/10/PH, potwierdził konieczność wliczania do podstawy opodatkowania z tytułu usługi transporterowej dodatkowych opłat związanych z postojem w związku z załadunkiem lub rozładunkiem towarów. Ponadto organy podatkowe dopuszczają także, aby w określonych przypadkach, jako część usługi transportu traktować także magazynowanie towaru. Tak stwierdzili min. Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie w interpretacji z r., znak IPPP3/4512-344/15-2/RD; Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu w interpretacji z r., znak LPPP2/443-303/09-4/ISN oraz Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie w interpretacji z r., znak IPPP2/443-158/09-2/PW. Warunkiem jest jednakże to, aby magazynowanie nie było długotrwałe i miało ścisły związek z samym transportem. Zobacz też: Miejsce świadczenia usługi spedycji Podsumowanie Różne rozstrzygnięcia organów podatkowych dotyczące kwestii traktowania usług transportowych jako świadczeń złożonych mogą skutkować brakiem pewności po stronie podatników. Zdaniem autora, nie należy sztucznie dzielić takich usług na jej części składowe. Konkretne sytuacje wymagają jednakże wnikliwej analizy. Tekst: Michał Samborski, młodszy konsultant podatkowy ECDDP Sp. z Chcesz dowiedzieć się więcej, sprawdź » Praktyczny leksykon VAT 2022