Co sapie u noworodka? U dzieci urodzonych przez cesarskie cięcie świszczący oddech nie jest rzadkim zjawiskiem. Typowym objawem jest to, że podczas oddychania dziecko wydaje świszczący oddech. Jednak dźwięk nie jest zbyt głośny, więc matka musi trzymać ucho blisko nosa lub ust dziecka, aby słyszeć. Pierwsze objawy raka płuc - świszczący oddech i duszności; Pierwsze objawy raka płuc - zespół żyły głównej górnej; Pierwsze objawy raka płuc - podobnie jak wczesne objawy raka wątroby, raka jelita grubego czy innych nowotworów - mogą pojawić się dopiero w zaawansowanym stadium choroby. Bardzo często zdarza się bowiem, że Stąd też często leczenie ostrych stanów zapalnych krtani wiąże się u dzieci z koniecznością hospitalizacji. Zapalenie krtani może oczywiście przybierać także łagodniejszą formę, a mowa tutaj głównie oinfekcji wirusowej (związanej z zapaleniem podgłośni). Pojawiają się wtedy takie objawy, jak: świszczący oddech, Świszczący oddech u dziecka i dorosłego - przyczyny i leczenie. Świszczący oddech to dźwięk pojawiający się podcza. Stridor- co to jest, przyczyny, rozpoznanie i leczenie. Stridor oddechowy nazywany również świstem krtanio. Bronchoskopia - przygotowanie, powikłania, przeciwwskazania. Bronchoskopia to badanie, które umożliwia lekarzom leczenie i leki u dziecka ciężko oddychając. obecności kaszel dla dzieci od 1 roku do 10 lat może być udzielona napary z ziół ( korzeń prawoślazu lub lukrecji, mięty pieprzowej, liści babki).Jednak przed użyciem receptur medycyny ludowej, mimo ich bezpieczeństwa, należy skonsultować się z lekarzem. Laryngologia / Świst krtaniowy (stridor) u dziecka to objaw patologii w obrębie dróg oddechowych. Świst krtaniowy (stridor) zwykle ma charakter wdechowy, ale w określonych sytuacjach klinicznych może przybierać również postać wydechową czy wdechowo-wydechową. Często łączy się z innymi nieprawidłowościami występującymi w 1. Rodzice dziecka z alergią pokarmową zobowiązani są: 1) dostarczyć na początku roku szkolnego: a) zaświadczenie od lekarza specjalisty potwierdzające alergię pokarmową u dziecka, jej rodzaj oraz inne wskazania lekarza; b) szczegółową listę alergenów (na piśmie), które należy wyeliminować z diety dziecka Wdychanie z zapaleniem oskrzeli i świszczącym oddechem. Inhalacja z zapaleniem oskrzeli i świszczącym oddechem jest skuteczną metodą leczenia choroby. Są stosowane jako inhalacje aerozolowe, prowadzone za pomocą nebulizera i pary. W metodzie aerozolowej jako terapii stosuje się preparaty lecznicze, parowe zioła lecznicze. Katar u niemowlaka - objawy, leczenie, domowe sposoby. Katar u niemowlaka to bardzo częsta dolegliwość. M. Zatkane ucho - przyczyny i leczenie. Zatkane ucho denerwuje, przeszkadza w odbieraniu d. Ciche sygnały, które mogą świadczyć o refluksie żołądkowo-przełykowym. Refluks żołądkowo-przełykowy to poważna choroba, k W niewydolności serca u dziecka z reguły występuje napadowy suchy kaszel. Kolejną przyczyną suchego kaszlu u dzieci może być choroba refluksowa przełyku. Występuje kaszel u dziecka bez gorączki, zwykle pojawia się też świszczący oddech, chrypka, uczucie pieczenia za mostkiem oraz ból w klatce piersiowej. kHXj. Gdy zachorujemy na astmę, jesteśmy z nią związani na całe życie. Chociaż nie można jej do końca wyleczyć, to pozwala nam ona normalnie egzystować i być aktywnym fizycznie. Trzeba ją tylko cierpliwie leczyć i kontrolować. Dziecko cierpiące na astmę, może też żyć jak jego rówieśnicy, pod warunkiem, że objawy choroby zostaną opanowane. Astma to jedna z najczęściej występujących chorób układu oddechowego. Spowodowana jest przewlekłym stanem zapalnym oskrzeli, mającym zwykle podłoże alergiczne, które prowadzi do zwężenia ich światła. Nazwa tej choroby wywodzi się z języka greckiego i dosłownie oznacza – świszczący oddech. Właśnie charakterystyczne świsty w czasie oddychania są podstawowym objawem astmy, który daje nadreaktywność oskrzeli. Inne symptomy choroby to: • suchy kaszel, męczący zwłaszcza nocą; • mniej lub bardziej nasilone uczucie duszności, braku powietrza, ściśniętej klatki piersiowej. W ciężkim napadzie astmy może dojść do duszenia się i całkowitej niemożności oddychania. Dopada ona ludzi w każdym wieku. W Polsce jest 2–3 mln osób chorych na astmę. Około 10% z nich to dzieci, u których w 80% ujawnia się ona do szóstego roku życia. W ciągu ostatnich siedmiu lat zanotowano trzykrotny wzrost zachorowań na astmę wśród dzieci i młodzieży. Małych pacjentów jest znacznie więcej, gdyż w wielu przypadkach rodzice późno zgłaszają się do lekarza, nie zdając sobie sprawy, że ich maluch ma astmę. Zdarza się; że sami pediatrzy leczą dziecko tylko na nawracające zapalenie oskrzeli. Najczęstszym czynnikiem leżącymi u podstaw astmy jest alergia, chociaż nie każdy uczuleniowiec musi na nią zachorować. Duże znaczenie ma tu wrodzona skłonność lub obciążenia genetyczne. Astma może być dziedziczna. Sprzyjają jej: • narażenie dziecka do drugiego roku życia na dym tytoniowy; • niewłaściwa dieta; • zakażenia wirusowe; • zbyt częste i nadmierne stosowanie antybiotyków. Astma jest bez wątpienia dolegliwością cywilizacyjną. Im wyższy poziom życia danego społeczeństwa, tym częściej występuje. Z jednej strony wiąże się to z zanieczyszczeniem środowiska naturalnego, wdychaniem większej ilości pyłów, spalin samochodowych czy przemysłowych gazów, które osłabiają układ oddechowy. Z drugiej – wpływ na tę chorobę mają: łatwiejsze niż kiedyś życie, większa higiena oraz układ immunologiczny. Gdy brak naturalnego wroga, jakim był brud i bakterie, zaczyna reagować on agresją na zwykłe substancje, takie jak pokarmy, kurz, sierść zwierząt czy pyłki roślin. Niesłusznie odbiera je jako obce i szkodliwe. Nadmierna „sterylność” obniża też odporność współczesnego człowieka na wiele chorób, w tym astmę. Poznaj przeciwnika Aby rozpoznać astmę, lekarz zwykle przeprowadza dokładny wywiad dotyczący okoliczności jej wystąpienia i przebiegu. Pyta o szczegóły dotyczące napadów, osłuchuje płuca i serce. Czasami zleca badania laboratoryjne krwi. Przy podejrzeniu astmy i późniejszym kontrolowaniu jej niezbędne jest badanie czynności płuc, tzw. spirometria. Polega ona na wydmuchiwaniu powietrza z płuc do specjalnego aparatu. Ocenia się objętość oraz szybkość wydmuchiwanego powietrza, a na tej podstawie czynność układu oddechowego. Jeśli w czasie badania nastąpi skurcz oskrzeli, wykonuje się spirometrię ponownie z podaniem leku rozkurczowego. Wzrost objętości wydychanego powietrza w drugim badaniu jest ważną wskazówką przy ustaleniu rozpoznania astmy. Jeśli mimo objawów mogących świadczyć o astmie, spirometria nie przynosi rozstrzygnięcia, lekarz może zlecić tzw. próbę prowokacyjną. Polega ona na sprawdzeniu, czy oraz w jakim stopniu oskrzela się kurczą po podaniu określonej substancji. Mali pacjenci nie potrafią wykonać spirometrii, dlatego ogromnym ułatwieniem dla lekarzy jest test kontroli astmy przeznaczony dla dzieci od 4 do 11 lat. Jest on kwestionariuszem złożonym z siedmiu pytań. Pierwsze cztery: jak się czujesz ze swoją astmą?; jak bardzo przeszkadza ci ona, gdy biegasz lub ćwiczysz?; czy kaszlesz z powodu astmy?; czy budzisz się w nocy? – skierowane są do dziecka. Użyto w nich grafiki odzwierciedlającej emocje malca, wskazujące na to, jak może się on czuć podczas napadu choroby. Trzy końcowe pytania skierowano do rodziców. Ile razy w ciągu ostatnich 4 tygodni dziecko miało: * jakiekolwiek objawy astmy w ciągu dnia?; * świszczący oddech?; * budziło się w ciągu nocy? Za odpowiedzi na pytania pacjent otrzymuje określoną ilość punktów, od 0 do 27. Jeśli dziecko uzyskuje mniej niż 19, oznacza to, że objawy astmy nie są w wystarczającym stopniu kontrolowane. Mały pacjent z rozpoznaną chorobą powinien wypełnić test wraz z rodzicami przed każdą wizytą w gabinecie lekarza, a następnie przedstawić swoje wyniki. Lekarzowi łatwiej wtedy dostosować terapię do rzeczywistych potrzeb dziecka. Dobra kontrola astmy zapobiega jej zaostrzeniom i powikłaniom. Leczenie astmy zależy od stopnia ciężkości choroby. Terapia polega na przyjmowaniu dwóch leków: przeciwzapalnego i rozkurczowego. Są już preparaty złożone, które łączą dwa w jednym. Należą one do bardzo skutecznych. Zwykle są to długo działające betamimetyki (rozkurczające oskrzela) i wziewne sterydy (ograniczają stan zapalny oraz zapobiegają obturacji oskrzeli) – podawane w jednym inhalatorze. Zresztą, w większości przypadków leki przeciw-astmatyczne przyjmuje się wziewnie, inhalując porcję preparatu ze specjalnego dozownika. Ograniczają one do minimum działanie ogólnoustrojowe, którego boją się pacjenci. Lek dostarczany jest z wdychanym powietrzem do chorobowo zmienionych dróg oddechowych. Długotrwale obniża on napięcie mięśni gładkich oskrzeli, co ułatwia oddychanie. Zasadniczą rolę odgrywa tu codzienna systematyczność. Właściwie prowadzona terapia sprawia, że napady duszności mogą być naprawdę rzadkie (maksimum 2 razy w tygodniu). W niektórych przypadkach udaje się wyeliminować je na całe lata. Ważna jest współpraca pacjenta z lekarzem prowadzącym oraz zrozumienie istoty choroby. Niestety, wielu astmatyków przyjmuje lekarstwa tylko doraźnie, starając się szybko rozkurczyć oskrzela w momencie silnego ataku duszności. Ze względu na lęk przed wystąpieniem duszności astmatycy unikają wysiłku fizycznego. Bardzo często rodzice do minimum ograniczają dzieciom aktywność fizyczną „na wszelki wypadek”. Dziecko ma wtedy poczucie krzywdy, bo nie może bawić się z rówieśnikami. Wyjście na podwórko czy gra w piłkę staje się dla niego wówczas nie lada wyzwaniem. To chowanie pod kloszem, wyrządza astmatykowi krzywdę. Brak sprawności fizycznej oraz wysiłku upośledzają jeszcze bardziej chory układ oddechowy. W konsekwencji częściej dochodzi do zaostrzeń choroby oraz powikłań, np. rozedmy płuc. Wielu astmatyków zdobywa górskie szczyty, wiosłuje czy pokonuje wielokilometrowe trasy na rowerze. Lęk chorych przed uprawianiem sportów powoduje zwykle brak umiejętności świadomego kontrolowania oddechu. Tego można się nauczyć pod okiem wykwalifikowanego rehabilitanta. Fizjoterapia przywraca w astmie prawidłowy, fizjologiczny mechanizm oddychania przeponowego. Uczy chorego postępowania w czasie lekkiego napadu czy efektywnego kaszlu. Pozwala na poprawienie sprawności układu oddechowego przez ćwiczenia. Wtedy pacjent może żyć ze swoją dolegliwością normalnie, nie opuszczając pracy czy szkoły. Astma czy POChP? Astma i przewlekła obturacyjna choroba płuc powodują zwężenie oskrzeli. Ich wspólnym, typowym objawem są duszności oraz kłopoty z oddychaniem. Jest jednak między nimi kilka istotnych różnic. Astma może pojawić się już w pierwszym roku życia. W 80% przypadków chorują na nią dzieci poniżej 6. roku życia. Duszność ma charakter napadowy. Ustępuje samoistnie lub po zażyciu leków. Kaszel męczy chorego najczęściej nocą i jest suchy. POChP zaczyna się w dorosłym wieku, często około 50. roku życia. W 90% dotyczy palaczy papierosów. Uczucie duszności nigdy nie mija całkowicie i nasila się wraz z rozwojem choroby. Kaszel męczy przede wszystkim rano, jest mokry, z odksztuszaniem plwociny śluzowej lub ropnej. Gdzie jest tlen? Zdaniem lekarzy człowiek dysponuje największymi rezerwami oddechowymi, czyli tzw. pojemnością płuc, między 20. a 30. rokiem życia. Potem płuca zaczynają się starzeć i objętość wydychanego powietrza zmniejsza się każdego roku o 15 ml. Proces ten przebiega wolno, skoro jeszcze w wieku 80 lat, człowiek zdrowy może zachować 70% rezerw oddechowych. Zwykle ma ich mniej. Wpływa na to zanieczyszczone powietrze oraz infekcje systematycznie uszkadzające drogi oddechowe. W znacznie gorszej sytuacji są palacze tytoniu. Po 40–50 latach nałogu ich płuca nie są już w stanie pobierać dostatecznej ilości tlenu. Przyspieszony, krótki oddech oraz trudności z oddychaniem skracają im życie. Fot: Sasha_Suzi / Świszczący oddech i kaszel to objawy wielu chorób. Najczęściej są to infekcje wirusowe, jednak mogą mieć inne przyczyny, np. astmę czy mukowiscydozę. U niemowląt rzadziej są obserwowane ze względu na niewykształcony wystarczająco odruch kaszlu. Kaszel jest naturalnym odruchem obronnym zarówno u dzieci, jak i u dorosłych. Najczęściej pojawia się w wyniku spływania wydzieliny z nosa po tylnej ścianie gardła. Prawidłowy odruch kaszlowy zapobiega zaleganiu wydzieliny w drzewie oskrzelowym i rozwojowi powikłań. Jeśli w oskrzelach zaczyna pojawiać się nadmiar wydzieliny, powoduje to zwężenie światła oskrzeli, co może imitować świst. Określane jest to często przez pacjentów jako świszczący kaszel. Tak naprawdę kaszel dzieli się po prostu na mokry bądź suchy. Świszczący natomiast może być oddech. Przyczyn kaszlu i świszczącego oddechu jest wiele. Ważna jest odpowiednia diagnostyka, ponieważ świszczący oddech i kaszel zawsze świadczą o patologii. Zobacz film: Budowa i funkcje układu oddechowego. Źródło: 36,6. Jak rozpoznać świszczący oddech i kaszel? Świst oddechowy to dźwięk, który powstaje w wyniku przepływu powietrza przez zwężone drogi oddechowe. Może być słyszalny zarówno podczas wdechu (świst wdechowy), jak i podczas wydechu. Może występować w obu tych fazach. W zależności od stopnia nasilenia może być słyszalny jedynie przez stetoskop w badaniu lekarskim, jak również bez użycia dodatkowych sprzętów. Świst wdechowy pojawia się przy zwężeniu górnych dróg oddechowych, czyli od gardła do górnej części tchawicy. Świst wydechowy natomiast wynika ze zwężenia dolnych dróg oddechowych – od poziomu tchawicy, przez oskrzela i oskrzeliki. U dzieci częściej występuje świszczący oddech niż u dorosłych. Właściwie im młodsze dziecko, tym łatwiej – ze względu na budowę anatomiczną – o zwężenie oskrzeli. U dzieci drogi oddechowe są krótkie, wąskie, a szkielet krtani i tchawicy jest dość cienki i wiotki, z dużą tendencją do zapadania się. U małych dzieci również jest mniejsza możliwość wygenerowania efektywnego kaszlu niż u dorosłych. Innym czynnikiem predysponującym do zwężenia dróg oddechowych jest niedojrzałość układu odpornościowego. Kaszel to zjawisko polegające na tym, że po głębokim wdechu i zamknięciu krtani następuje szybki wydech. Kiedy krtań, a właściwie nagłośnia, się otwiera, wysokie ciśnienie w klatce piersiowej powoduje wyrzut powietrza z płuc. Jeśli drogi oddechowe są zwężone, może się wydawać, że chory ma świszczący kaszel, ponieważ powietrze przechodzące przez drogi oddechowe daje świst. Kaszel jest mimowolny, choć oczywiście można go wygenerować świadomie. Powstaje na skutek podrażnienia receptorów kaszlowych w oskrzelach, co powoduje, że impulsy nerwowe docierają do ośrodka kaszlu w rdzeniu przedłużonym, dzięki któremu następuje koordynacja mięśni klatki piersiowej, przepony i praca nagłośni. Zobacz film: Zapalenie płuc - leczenie. Źródło: 36,6. Przyczyny powstawania świszczącego oddechu i kaszlu Świszczący oddech i kaszel to objawy charakterystyczne nie tylko dla jednej jednostki chorobowej. Niektóre przyczyny kaszlu są częstsze i bardziej prawdopodobne u dzieci, inne u dorosłych. Najczęstszą przyczyną świszczącego oddechu i kaszlu jest infekcja. Głównie wywołują ją wirusy. Świszczący oddech i kaszel to bardzo częste objawy towarzyszące zapaleniu krtani, oskrzeli i oskrzelików. Rzadziej są to objawy infekcji bakteryjnych. Inne przyczyny świszczącego oddechu i kaszlu to: astma, aspiracja ciała obcego do dróg oddechowych, wady rozwojowe układu oddechowego, alergie, nowotwory w świetle dróg oddechowych, mukowiscydoza, rozstrzenie oskrzeli, refluks żołądkowo-przełykowy, śródmiąższowe choroby płuc, choroby strun głosowych. Leczenie świszczącego oddechu i kaszlu W zależności od przyczyny, świstom może towarzyszyć np. duszność. Wymaga to wtedy pilnej konsultacji lekarskiej. Istnieją teorie, że w nagłych sytuacjach można wystawić odpowiednio ubrane dziecko na dwór, na zimne, suche powietrze bądź „zaparować” łazienkę przez odkręcenie gorącej wody i umożliwić dziecku oddychanie gorącym, wilgotnym powietrzem. Jest to oczywiście pomoc doraźna. Leczenie jest uzależnione od przyczyny podstawowej, dlatego leki czy metody terapeutyczne muszą być dostosowane do pierwotnej przyczyny wywołującej świszczący oddech i kaszel. W każdym przypadku jednak doskonale sprawdzają się inhalacje czy nebulizacje. Zobacz film: Astma, czyli co? Źródło: 36,6. Czy artykuł okazał się pomocny? Według najnowszych obserwacji oraz badań amerykańskich ekspertów wynika, że omikron może powodować krup u dzieci Eksperci twierdzą, że wspomniane zapalenie krtani u dzieci wymagające leczenia szpitalnego pojawiało się znacznie częściej, gdy pojawił się wariant omikron Najczęstszymi objawami choroby są świszczący i płytki oddech, opuchnięcie i zwężenie gardła utrudniające oddychanie Omikron odpowiedzialny za krup u dzieci Krup jest chorobą typową dla wieku dziecięcego. Badania opublikowane w 2005 roku przez "Plos Medicine" wykazały, że główną jej przyczyną jest koronawirus HCoV-NL63. Jednym z ich autorów był prof. Krzysztof Pyrć z Małopolskiego Centrum Biotechnologii Uniwersytetu Jagiellońskiego w Krakowie. Wcześniejsze badania sugerowały, że ten sam wirus może być związany z zapaleniem oskrzelików (bronchiolitis), również występującym głównie u dzieci. Najnowsze obserwacje sugerują, że rozprzestrzeniający się ostatnio na świecie wariant koronawirusa SARS-CoV-2 o nazwie Omikron też może powodować krup u dzieci. Na łamach "JAMA Network" informują o tym specjaliści z Minneapolis. Badano przypadki tej choroby u dzieci w okresie od 1 stycznia 2021 roku i 26 marca 2022 roku, do jakich doszło w USA. Dostrzeżona zależność oraz objawy choroby Amerykańscy badacze twierdzą, że wymagające leczenia szpitalnego podgłośniowe zapalenie krtani częściej zdarzało się w okresie, kiedy pojawił się Omikron, niż wtedy, gdy występował wariant Alfa lub inne odmiany SARS-CoV-2. Krup mogą wywoływać również inne wirusy, powodujące paragrypę, jak również rhionowirusy, nterowirusy oraz wirusy grypy. Zachorowalność na te chorobę jest jednak niewielka. Choroba najczęściej atakuje dzieci do piątego roku życia, najczęściej chłopców. Jej objawami są świszczący i płytki oddech, opuchnięcie i zwężenie gardła utrudniające oddychanie, chrypka, katar, gorączka oraz powiększenie węzłów chłonnych. Dowiedz się więcej na temat: